مدافعان حریم ولایت گل می دمد دوباره به فصل بهار ما لبریز لاله می شود این لاله زار ما از راه می رسند ولی روی شانه ها خیل کبوتران سوی شهر و دیار ما هرلاله ای که خون جگر از راه می رسد داغی ست تازه بر جگر داغدار ما با اقتدا به حضرت خورشید کربلا ماه وستاره اند به شب های تار ما رفتند تا اسیر نباشد دو مرتبه زینب به دست حرمله ی روزگار ما رفتند سر دهند و نبینند بی سر است در بین قتلگاه دوباره نگار ما گفتند می رویم نیفتد به دست باد بالای نیزه بار دگر زلف یار ما ما راهیان راه شهیدان بی سریم در راه دوست کشته شدن افتخار ما قران به نیزه کرده سپاه معاویه اینبار در نیام ن

یا حسین ع حال من خوب است تا در این مسیرم یا حسین ع کاش در این راه باشم تا بمیرم یا حسین ع تا نیفتادم ز پا مولای من دستم بگیر در میان دام نفس خود اسیرم یا حسین ع چشم اشک الود من در روز محشر دست توست من که از دارایی دنیا فقیرم یا حسین ع با وجود جنتی همچون تو درجان و دلم من ز فردوس برین نادیده سیرم یا حسین ع سربلندم, چون به درگاه تو سر ساییده ام ورنه در دنیا و عقبا سربه زیرم یا حسین ع زندگانی من اندر راه عشق تو گذشت در جوانی از غم عشق تو پیرم یا حسین ع کاش مانند شهیدان لحظه ی جان دادنم دامن وصل تو را من هم بگیرم یا حسین ع

ظلم زمانه غیرت ما چون که تاب داد بر اهن اراده ما عشق اب داد دیگر گذشت دوره خاموشی و کنون باید خبر ز چهره پشت نقاب داد نشنید مدعی سخن پیرعشق را چیزی طلب نکرد و ز کف در ناب داد این روزگار ظالم و نیرنگ باز و پست برجام ما شرنگ به جای شراب داد اب روان گرفت و به جایش در این کویر بر ما دوباره وعده پوچ سراب داد روشن نشد دلی به هیاهوی این و ان هرچند ذره را لقب افتاب داد باز است چشم ما به حقایق نمی توان دل های با بصیرت ما را به خواب داد لبخند در مقابل دشنام بس خطاست باید چو شیر گرگ زمان را جواب داد ما مردمان مکتب سرخ شهادتیم بر ما خدا شجاعت خود بی حساب داد از بس گدای